Het Lommels tapijt ontrafeld

Lommel

Onze hypothese is dat we Lommel moeten benaderen als tapijtstad en dat we de intrinsieke kwaliteiten van deze tapijtstad moeten bewaren. De tapijtstad heeft echter momenten van identiteit en oriëntatie nodig om de homogeniteit te doorbreken. Deze momenten van identiteit vinden we nu al terug in de samenhangende gehelen en de bakens. Waar we in de tapijtstad de homogeniteit in de verf zetten, zijn dit juist momenten van specificiteit. Deze specificiteit en dus diversiteit willen we bewaren en versterken.

We vertalen deze lezing naar een dubbele aanpak. Een generieke aanpak voor het homogeen tapijt en een aanpak op maat voor de samenhangende gehelen en de bakens. We herkennen in Lommel 3 grote generieke sferen die elkaar afwisselen en elkaar doorkruisen. Dit zijn de landschappelijke sfeer, de dorpse sfeer en de stedelijke sfeer. Voor elk van deze sferen kan een aparte beeldkwaliteit worden uitgewerkt. De landschappelijke plekken worden versterkt in hun landschappelijkheid. De dorpse plekken in hun kleinschaligheid en authenticiteit. De stedelijke sferen worden op een hoger niveau getild. Het beeldkwaliteitsplan bestaat uit drie grote delen: krachtlijnen, huisstijl, maatwerk. De huisstijl moet een handboek voor de publieke ruimte vormen.