Oudenburg

Het opzet van het masterplan is er toe te komen dat het centrum van Oudenburg een sterke identiteit uitdraagt. De kracht van een centrum ligt immers in een overkoepelende sfeer en dit ambiëren we ook voor ‘t Steedje.

Oudenburg maakt deel uit van het grootste monument in Europa, namelijk de grens van het Romeinse rijk en meer bepaald als onderdeel van de Lithus Saxonicum. De oorsprong van Oudenburg is nog leesbaar in het stedelijk weefsel en heeft gezorgd voor een aanzienlijke archeologische rijkdom. Het stadsbestuur heeft ervoor geopteerd om deze troef verder uit te spelen en wenst het historisch kader als uitgangspunt aan te grijpen voor de (her)inrichting van het openbaar domein met als doel de verhoging van de leefkwaliteit en van de toeristische aantrekkingkracht van ’t Steedje. Als ontwerpers, worden we geconfronteerd met de dualiteit die het historisch erfgoed met zich meebrengt. Enerzijds zorgt het erfgoed voor meerwaarde maar anderzijds worden ook automatisch beperkingen opgelegd.

De opdracht dient ons inziens in eerste plaats te focussen op de ruimtelijk-functionele kwaliteit van de publieke ruimte als basis. De eerste fase van de opdracht focust op de dagelijkse gebruikers, met name de bewoners, scholieren, de mensen die er werken en diegenen die er frequent voor andere redenen komen. Voor hen moet het openbaar domein over voldoende verblijfskwaliteit beschikken, veilig zijn en ook bruikbaar om er zich vlot te verplaatsen en fietsen en auto’s te stallen.

Vervolgens werd ingezet op het subtiel integreren van het gegeven ‘erfgoed’. We beschouwen het onze opgave om op structureel niveau aan te geven welke ingrepen het openbaar domein kunnen opwaarderen en om op detailniveau bouwstenen voor de inrichting van de publieke ruimte aan te reiken die instaan voor de gewenste heterogeniteit maar ook voor het tonen of accentueren van de historische gelaagdheid.